![ចង្ក្រានប្រមឹកទំពាំងស្រវឹង](http://hanumanews.com/wp-content/uploads/2024/01/422716740_753523313502363_1674248302284713535_n.jpg)
ចង្ក្រានប្រមឹកទំពាំងស្រវឹង
- ទស្សនៈ/បទវិភាគលិខិតមិត្តអ្នកអាន
- January 29, 2024
#ចង្ក្រានប្រមឹកទំពាំងស្រវឹង
=========
ជារឿយៗ ខ្ញុំឃេីញជនរួមជាតិយេីងមួយចំនួន រអ៊ូរទាំ សម្តែងការមិនពេញចិត្តចំពោះបញ្ហាគ្រឿងស្រវឹង ដែលហាក់បីដូចជាមានការប្រេីប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយដោយគ្មានការរាំងស្ទះ ។
កាលពីមុន អ្នកដែលទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងភាគច្រេីនសុទ្ឋតែជាបុរស ។ តែក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ការប្រេីប្រាស់បានសាយភាយទៅដល់មនុស្សស្រីផងដែរ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះទៀតសោត ក្មេងប្រុសស្រីដែលមិនទាន់គ្រប់អាយុ ដែលជាទំពាំងស្នងឫស្សីក៏ចេះប្រេីប្រាស់យ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេង ។
មកដល់ត្រង់ចំនុចនេះ យេីងអាចដាក់ជាសំនួរថា៖ តេីគ្រឿងស្រវឹងពឹតជាអាក្រក់ណាស់ឬ ? ពិតជាបង្ករឲ្យសង្គមជាតិរបស់យេីងហិនហោចខ្លោចផ្សាមែនទេ ? តេីជាកំហុសគ្រឿងស្រវឹង ឬក៏កំហុសអ្នកប្រេីប្រាស់គ្រឿងស្រវឹង ?
ក្នុងនាមជាស្មេរលេីអត្ថបទនេះ ខ្ញុំសុំមិនធ្វេីការឆ្លេីយចំពោះសំនួរនេះទេ សូមទុកភារៈនេះ ជូនមិត្តអ្នកអានឆ្លេីយខ្លួនឯងទៅចុះ ។
នឹកឃេីញពាក្យខ្មែរមួយឃ្លាពោលថា៖ សុខចិត្តស្លាប់បា កុំឲ្យស្លាប់មេ សុខចិត្តលិចទូកកណ្តាលទន្លេ កុំឲ្យភ្លេីងឆេះផ្ទះ ។ ត្រង់ឃ្លានេះ បុរាណាចារ្យរបស់យេីង ពិតជាឲ្យតម្លៃណាស់ចំពោះនារីភេទ ទោះបីជាការរកស៊ីទទួលទាន ធ្វេីស្រែចំការពឹងទាំងស្រុងលេីកម្លាំងបុរសក៏ដោយចុះ ។ ការពោលបែបនេះ ប្រហែលជាឥទ្ធិពលនៃគំនិត មាតាធិបតេយ្យក៏អាចថាបាន ។ ព្រោះថានារីភេទក្នុងសង្គមខ្មែរ ជាពិសេសនោះគឺនារីដែលជាភរិយា ខ្មែរយេីងចាត់ទុកប្រៀបបាននឹងស្រូវជង្រុក ។ នារីជាអ្នកទុកដាក់ទ្រព្យសម្បត្តិ ចាត់ចែងកិច្ចការក្នុងផ្ទះសម្បែង និងមេីលថែកូនចៅ….។ ល។ ចុះបេីនារីរវល់សប្បាយជាមួយតែទឹកប្តូរនិស្ស័យទៅហេីយនោះ តេីភារៈខាងលេីទុកឲ្យអ្នកណាចាត់ចែងជំនួស ? ត្រង់ចំនុចនេះ ស្មេរមិនសំដៅទៅលេីការទទួលទាន ម្តងម្កាលបន្តិចបន្តួច ក្នុងកម្មពិធីជួបជុំផ្សេងៗនោះទេ…..។
ប្រទេសមួយដែលមានទីតាំងនៅខាងលេីដងទន្លេរួមរបស់យេីងគឺ ទន្លេឡានឆាង ដែលធ្លាប់មានប្រវត្តិយកឈ្នះនគរយេីងក្នុងល្បែងប្រជល់ដំរី កំពុងតែមានវិប្បត្តិក្នុងរឿង#ចង្ក្រានប្រមឹក ។ ស្មេរធ្លាប់បានទៅលេងរដ្ឋធានីនៃប្រទេសនោះកាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន ។ ហេីយបានឮបុរសៗក្នុងប្រទេសនោះនិយាយប្រាប់ក្នុងន័យ កំប្លុកកំប្លែងថា ៖ នៅស្រុកគាត់បេីកម្មពិធី មង្គលការ ឡេីងផ្ទះ ឬក៏ខួបកំណើត គឺភាគច្រេីនគេឲ្យប្រពន្ឋទៅ តែបេីបុណ្យសពវិញ ទុកឲ្យប្តីជាអ្នកទៅ ។
ខ្ញុំឮពាក្យនេះហេីយ ខ្ញុំសេីចមែនទែន ពិតជាកំប្លែងណាស់ ។ ជាងនេះទៅទៀតនោះ ខាងនារីៗ គាត់ក៏មានពាក្យលេបខាយមួយបែបរបស់គាត់ដែរ ។ ថ្ងៃមួយនោះ ខ្ញុំបានទៅចូលរួមកម្មពិធីជាមួយមិត្តភ័ក្តិក្នុងប្រទេសនោះ ខ្ញុំឃេីញនារីៗមានការប៉ិនប្រសព្វខាងទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងណាស់ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពេលគាត់គាស់គម្របដបស្រាបៀរ បេីគ្មានប្រដាប់គាស់ទេ មិត្តនារីទាំងនោះ អាចយកចង្កិះ ឬក៏ស្លាបព្រាមកគាស់យ៉ាងស្រួល ។ អ្វីដែលធ្វេីឲ្យខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អេីលនោះគឺ ពួកគាត់ថែមទាំងអាចយកសក់ក្បាលរបស់គាត់មកគាស់គម្របដបបានដោយងាយទៀតផង ។ ខ្ញុំពិតជាស្ញប់ស្ញែងពួកគាត់ ព្រមទាំងបានពោលសរសេីរថា អ្នកឯងពូកែណាស់ ។ ឆ្លើយតបជាមួយពាក្យសរសើររបស់ខ្ញុំ ពួកគាត់និយាយថា ៖ បេីមិនចេះគាស់ស្រាបៀរ មិនមែនជានារីនៃដងទ្លេឡានឆាងទេ ។
និយាយសង្ខេបខ្លីប៉ុណ្ណេះ អាចឲ្យមិត្តអ្នកអានបានយល់បញ្ហា ចង្ក្រានប្រមឹកនេះហេីយ ។ ដរាបណាចង្ក្រានចានឆ្នាំងគ្មានរបៀប ឬក៏សណ្តាប់ធ្នាប់ហេីយនោះ តេីអាចឲ្យងេីបផុតពីការត្រួតត្រារបស់គេដូចម្តេចទៅ?
ចំណែកឯ ចៀនពូចាយ ឯនេះវិញ បញ្ហាចង្ក្រាន មិនទាន់ជាបញ្ហាចោទនៅឡេីយទេ ។ ប៉ុន្តែក្តីបារម្ភចំពោះទំពាំង ទេីបជាករណីដែលយេីងត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ ។ ការផ្សព្វផ្សាយលក់ និងការដាក់លក់ ហាក់បានផ្តល់អំណោយទាន ក្នុងការឈានទៅរកការប្រេីប្រាស់របស់យុវជនសម័យថ្មី ។ គ្រប់ទីគ្រប់ស្ថាន ខេត្តខណ្ឌក្រុងស្រុក មិនថាជនបទចុងកាត់មាត់ញក ឃេីញក្មេងៗប្រេីប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងយ៉ាងអាណាធិបតេយ្យ ។ បេីបណ្តែតបណ្តោយ ខ្ញុំខ្លាចតែឈានទៅដល់ជំងឺពីរមុខទន្ទឹមគ្នា ឈឺទាំងទំពាំង បាត់បង់សណ្តាប់ធ្នាប់ទាំងចង្ក្រានចានឆ្នាំងថែមទៀត ។
ដូចពោលខាងដេីមមកនេះ តេីយេីងអាចប្រកាសភាពអាសន្នបានហេីយនៅ ?
__________________
ដោយ៖ ជ័យ ហនុមាន
#លិខិតមិត្តអ្នកអាន
#អត្ថបទដកស្រង់
#មតិមហាជន
បញ្ជាក់៖ រាល់អត្ថបទរបស់មហាជន គឺជាការទទួលខុសត្រូវរបស់ស្មេរផ្ទាល់ ។ មិនឆ្លុះបញ្ចាំងពីនិន្នាការ ឬក៏ជាការយល់ឃើញរបស់ ហនុមានញូស៍ ឡើយ ។